top of page

Conceptuele kunst

Lijden – fysiek en psychisch – heeft betekenis gekregen. Niet alleen mijn eigen lijden, maar ook het lijden van de wereld om ons heen: van de natuur, van dieren, van vrouwen, van alles wat we consumeren en zonder erbij stil te staan weggooien.

Ik ben mijn eigen model; mijn lichaam is mijn canvas. In conceptuele zelfportretten vertaal ik emoties en geleefde ervaringen naar beelden, waarbij ik werk met natuurlijk weefsel en echt bloed om de kern van elk concept te raken. Het macabere in mijn werk is geen decoratie – het weerspiegelt een emotionele reis door chronische ziekte, verkeerde diagnose en herstel, en het maakt elk concept des te persoonlijker en indringender.

Mijn werk is een stille vorm van protest. Het is activisme zonder slogans: een feministische stem, een confrontatie met de harde realiteit van onze bio-industrie, met de uitbuiting van de natuur en het vrouwelijk lichaam. Ik schreeuw niet – ik laat zien. De kijker beslist of hij of zij wegkijkt.

Het maken van kunst werd een transformatie: een reis naar mijn eigen ziel. Nu persoonlijk lijden plaats heeft gemaakt voor genezing, verschuift de focus van mijn werk – van wat het lichaam doorstaat naar wat de wereld doorstaat, en wat beide overleven.

Werken 2017 – heden, nieuwste eerst. Alle afbeeldingen © Lino Lithium.

bottom of page